![]() |
330 GT Registry |
![]() |
Translate to English (Google)
Translate to English
(Bing)

Three Castles Welsh
Classic Trial
Zes Nederlandse Ferrari's en hun
eigenaren namen deze zomer deel aan de
Three Castles Welsh Classic Trial.
Ruim honderd klassieke automobielen van voor 1979
reden in drie dagen zo’n vijfhonderd mijl over de smalle weggetjes van
Noord-Wales.
Tekst: Yvo Alexander, Fotografie: Helmut Schnug

De zes Nederlandse Ferrari v.l.n.r.: 330 GTS 250 GTE 2+2 330
GTC 275 GTB/4 330 GT2÷2 en 250 GT Lusso (Foto: Yvo Alexander)
Na van Rotterdam naar Ruil te zijn overgestoken
reden de zes Ferrari’s naar Llandudno, een Victoriaanse badplaats in het
uiterste noordwesten van Wales. De deelnemers waren ingedeeld in vele klassen,
afhankelijk van bouwjaar en motorinhoud. De zes teams van de Ferrari Club
Nederland waren ingedeeld in twee groepen. De 250 GTE 2+2 (1962) van Yvo
Alexander en Alessandro Chericoni en de 250 GT Lusso (1964) van Bart en Suzanna
Kraak streden in de klasse Sport- en GT-auto’s 2.501 tot 3.000 cc uit de jaren
zestig. Ze moesten het hierin opnemen tegen twee Austin-Healeys, een Reliant
Scimitar en een Mercedes 280SL.
De andere vier waren ingedeeld in de klasse Sport- en GT-auto’s 3.001 tot 4.000
cc, jaren zestig: de 275 GTB/4 (1965) van Guus en Jannie Bierman, de 330 GT 2+2
(1965) van Martien en Tonnie Kooymans, de 330 GTC van Anthony en Anna Mak van
Waay en de 330 GTS van Dick en Thelma de Bruin. Ze streden hier tegen twee Aston
Martins DB5.
Hoewel het deelnemersveld voor het grootste deel bestond uit sport- en GT-wagens
uit de jaren vijftig, zestig en zeventig, waren er ook andersoortige
automobielen. Zo was de oudste auto een Crossley 14 HP Open Tourer uit 1924. Er
waren ook kleine saloons, zoals verschillende Mini’s en een Ford Anglia 105E
uit 1960. In de Sport- en GT-klassen waren natuurlijk alle bekende merken
vertegenwoordigd: Aston Martin, Austin-Healey, Jaguar, Mercedes-Benz, Porsche,
enzovoorts.
|
|
|
|
|
|
Concours d’élégance
Het evenement begon met de controle (‘scrutineering’
in rallytaal). Na een geluidstest werden de automobielen technisch
gecontroleerd. Om deelnemers en toeschouwers te vermaken stonden alle wagens
opgesteld aan de zeepromenade in Llandudno en werden ze beoordeeld door een
deskundige jury. Dit leverde de Nederlandse delegatie al op de eerste dag een
prijs op. De 330 GT 2+2 van het echtpaar Kooymans zegevierde in dit concours
d’élégance.
Tijdens het tweede gedeelte van de dag werd de eerste etappe verreden. Hoewel er
door berg- landschap van Snowdonia ;verd gereden, her relatief gezien een
eenvoudige etappe. Dat werd mede veroorzaakt door het fraaie zomer ween Vrijwel
alle deelnemers slaagden erin om geen strafpunten op te lopen.
Op de tweede dag waren zowel het parkoers als de weersomstandigheden beduidend
moeilijker. Het was niet eenvoudig om de ‘regularity sections’ in de regen en de
mist foutloos en exact op tijd af te leggen. De regelmarigheidsritten waren een
uitdagend spel, zeker als je bedenkt dat de meeste wegen net breed genoeg waren
voor één auto. Als er een tegenligger aan kwam, moest je soms een heel eind
achteruit rijden om elkaar te kunnen passeren. Ook kudden schapen op de vegen
kostten veel tijd. Probeer dan maar eens op rijd bij de controlepost te zijn...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ford Anglia
Op de derde dag voerde de rally over het eiland Anglesey. De koffiestop was
gepland op het Anglesey Racing Circuit, waar een bijeenkomst was van klassieke
motorfietsen. Dat was een geweldige bijeenkomst. Dat is weer eens wat anders:
kijken naar in zwarte lederen pakken gestoken mensen die keihard op hun
luidronkende motorfietsen rondraceten over het circuit. Echt een belevenis.
De rally eindigde bij Beaumaris Castle, waar het afscheidsdiner werd gehouden.
De volgende dag werden de prijzen uitgereikt tijdens een feestelijk
champagne-ontbijt. Uit de einduitslag bleek maar weer eens dat je niet per se
een snelle sportwagen hoeft te hebben om een klassieke rally te kunnen winnen,
OP de eerste plaats in het totaalklassement eindigde namelijk de Ford Anglia
105E uit 1960 van de Engelsen Richard Fenhalls en Heather Milne-Taylor. Ze
werden gevolgd door de Jaguar XK 140 (1955) van de Engelsen Paul en James
Blixodge. De Triumph TR2 (1954) van Marc en Stefan Vandendijk uit België en de
Morgan Plus 4 (1962) van de Britten Barrie Taylor/Sarah Owen deelden de derde
plaats. De hoogste notering van de zes Nederlandse Ferrari’s was voor de 250 GTE
van Alexander/Chericoni. De 330 GTS van het echtpaar De Bruin behaalde de eerste
plaats in hun klasse.
Na afloop kon eensluidend worden geconcludeerd dat het een geweldige belevenis
was geweest, vooral als je bedenkt dat dit pas de eerste editie van de
Three
Castles Rally was. Het was een compacte rally, waarbij je elke nacht in
hetzelfde hotel sliep. Vuur een dergelijk evenement was de deelnameprijs (895
pond) niet al te hoog. We hebben de data voor volgend jaar (2-5 juni) al met
rood aangestreept in onze nieuwe agenda.
oktober 2003 Onschatbare Klassieker Magazine.
© COPYRIGHT Onschatbare Klassieker 2003